Tarımda Kükürt Gerekli mi?

Bitkiler için mutlak gerekli makro elementlerden biri olan kükürdün tarım topraklarındaki kaynağının yaklaşık %10'luk kısmını bazı toprak mineralleri (pirit, markazit, kobaltit, jips, epsomit, mirabilit vb.), %90'lık kısmını ise organik maddenin parçalanması oluşturur. Bitkiler fotosentez sırasında atmosferde bulunan SO₂'den yararlanabilse de bu miktar, bitkilerin ihtiyaç duyduğu kükürdü karşılamaktan uzaktır. Bitkiler temel beslenme organı olan kökleri aracılığıyla topraktan kükürdü SO₄²⁻ anyonu şeklinde alır.

Bitkiler aldıkları kükürdün yaklaşık %90'ını amino asitler, proteinler ve uçucu bileşiklerin yapısında "S-S" ve "-SH" formunda bulundurur. Geri kalan inorganik kükürdün büyük kısmı ise SO₄²⁻ şeklindedir. Kükürt bitkide karbonhidrat, yağ, protein ve koenzim oluşumlarında görev alır.

Bitkilerin kükürt ihtiyacı türe göre değişir: tahıllar aldıkları fosforun yaklaşık üçte biri kadar kükürde ihtiyaç duyarken, bu oran baklagillerde bire bir, lahana, soğan, sarımsak gibi bazı bitkilerde ise fosforun üç katına kadar çıkar. Özellikle yeşil aksamı yenen çeşitlerde, kükürtlü gübre uygulamasıyla azot/kükürt oranının daralması, nitrat birikiminin önüne geçilmesinde etkilidir.

Kükürt eksikliği nasıl giderilir?

Tarım topraklarının kükürt eksikliklerinin giderilmesi için kükürt içeren (kimyasal gübrelerde SO₃ olarak etikete yazılır) gübreler kullanılır. Uygulama dozları toprak ve bitki analizi sonucuna göre belirlenmelidir.

Gübre uygulamalarının yanında, yüksek pH değerine sahip toprakların pH'ını düşürmek için elementel kükürt (S°) etkin biçimde kullanılır ve toprağa kükürt kazandırır. Uygulanan elementel kükürt, toprakta mikroorganizma faaliyeti sonucunda zamanla bitkinin alabileceği forma (SO₄²⁻) dönüşür. Bu süreç toprakta tuzluluk veya bitkide toksisite gibi olumsuz sonuç oluşturmaz; aksine pH düşüşü nedeniyle diğer makro ve mikro besin elementlerinin (molibden hariç) bitki tarafından alınmasını kolaylaştırır.

← Tüm haberler